Op naar het buitenland

Op naar het buitenland

Na een lange nacht en diepe slaap vertrekken we op zondag rond het middag uur uit de haven van IJmuiden. Daar gaan we dan, de eerste zeemijlen van onze wereldreis! We voelen ons koningen! Blauwe lucht, goeie temperatuur en een mooie windsnelheid, we mogen niet klagen! Of toch wel? De wind komt uit het zuidwesten en we moeten erg scherp aan de wind varen en dan nog een paar keer overstag om onze koers richting het zuiden te kunnen varen. En de golven komen van alle kanten. Geen grote golven maar genoeg om het een vreemde tocht te vinden. Later horen we dat door de golfslag er die middag meerdere zwemmers in de problemen zijn gekomen en dat de reddingsbrigade een drukke middag heeft gehad.
Als we langs Scheveningen varen kijken we elkaar aan en zijn het eigenlijk snel met elkaar eens… Laten we maar een nachtje in Scheveningen gaan liggen. We zijn nog steeds moe en het schiet niet op met wind en stroming tegen. Even wachten op een goeie wind dan maar.

De pier van Scheveningen!

Daar liggen we dan, in Scheveningen. Terwijl we gister nog zeer emotioneel afscheid hebben genomen van mensen die nu gewoon vlakbij zijn. Moeten we nu tegen mensen zeggen dat we hier liggen? Straks komen ze langs en moeten we weer afscheid nemen! Mijn moeder bijvoorbeeld, zij woont in den Haag! Ik bel haar op om te vragen hoe het met haar gaat. Ze zit in de tram.. naar Scheveningen, ze gaat even een hapje eten met een vriendin. Ik adviseer haar dan een hapje te gaan eten bij een van die leuke restaurantjes in de jachthaven. En zo zitten we een dag na het afscheid weer met mijn moeder en Joke te eten! Heel leuk en ook een beetje gek.

De volgende dag krijgen we Champagneontbijt bezorgd op de boot, georganiseerd door Wilmer, Kitty en Timo (een paar hele goeie vrienden van ons). Zo leuk! Bij het ontbijt zit een briefje: Als we vanavond nog in de haven liggen komen ze eten. Ik weet niet of dit een dreigement of belofte is maar aangezien de wind nog steeds uit de verkeerde kant komt, gaan wij nog nergens heen en zitten wij die avond lekker op een terrasje met een groep hele lieve mensen te eten!

Zo verstrijken 3 vreemde dagen. We zijn vertrokken maar liggen in Scheveningen! Dus echt vertrokken zijn we ook weer niet. We ontspannen wat, doen nog wat boodschappen, doen nog wat klusjes op de boot en wachten af.

Eindelijk, we kunnen! Als we in de ochtend om half 6 vertrekken hebben we ook de eerste uren stroom mee, na een paar uur zal de wind uit het noorden gaan waaien en kunnen we dus mooi met de wind in de rug richting het zuiden varen. Waarheen weten we nog niet, we zien wel hoe ver we komen. Voor de zekerheid bestuderen we de aanlooproutes van alle Belgische havens zodat we onderweg nog kunnen kiezen. Terwijl de zon opkomt boven Scheveningen varen wij de haven uit. Het is prachtig en we genieten de ogen uit onze kop. Met een rustig windje en een beetje stroming varen we richting onze eerste uitdaging: De Rotterdamse havenmond. Dit is een van de drukste plekken op de Noordzee en je moet je als zeilboot aan procedures houden om deze havenmond te mogen oversteken. Als uit de boekjes varen we het daarvoor aangewezen geultje in en melden ons via de marifoon. Geen reactie. Nog maar een keer. Geen reactie. Na de derde poging beginnen we te vermoeden dat er iets met onze marifoon aan de hand is. We pakken de reserve/ handmarifoon en daar wordt direct op gereageerd. We hebben geluk en mogen in een keer doorvaren waardoor we vrij snel achter een groot schip dat de haven uitvaart en vlak voor 2 grote schepen die de haven invaren de havenmond kruisen.

Toch vervelend dat we geen marifoon bereik lijken te hebben! Gelukkig werkt de AIS (een systeem waarmee we andere boten van ver al op ons beeldscherm zien verschijnen). Hierdoor kunnen we zien welke snelheid en richting een schip op vaart. Dit in combinatie met wat we horen over de radio/marifoon geeft ons voldoende overzicht en rust. Veel later, in Engeland, zagen we dat de marifoonantenne, die boven op de mast gemonteerd is, helemaal verdwenen was! Het is ons nog steeds een raadsel hoe dat ooit heeft kunnen gebeuren.

Zo ziet de AIS er uit.

  • Maar goed, terug naar de havenmonding van Rotterdam. Zoals voorspeld nam vanaf dat moment de wind aan tot een perfecte snelheid uit de perfecte richting. Ook de golven kwamen van achter en als een raket schoten we door het water waar we al golf-surfend snelheden van boven de 9 en 1 keer zelfs over de 10 knopen haalden. De Belgische kust laten we ruim links laten liggen. Als het schip zo lekker gaat is het echt te zonde om eerder af te slaan dus besluiten we door te varen naar Calais. In de tussentijd genieten we van de prachtige luchten en donkere regenbuien, die op het land zeker voor veel overlast moeten zorgen terwijl wij de hele dag geen druppel regen voelen. Ook zijn we elke keer weer onder de indruk als er een groot containerschip langs komt varen. Het zien van een schip van 2 tot 3 honderd meter lang is echt iets waar we niet aan wennen. Aangezien we ruim in de nacht aan gaan komen in Calais stellen we toch maar een wachtsysteem in. Bert gaat eerst een paar uur slapen en ik daarna. Precies zoals geplant varen we om half 3 de haven van Calais in. Moe maar zeer voldaan drinken we een steiger-biertje (het biertje die je pas drinkt als de boot aan de steiger ligt) en vallen snel daarna als een blok in slaap.

Calais is niet om over naar huis te schrijven. Het is een treurig stadje waar zeer mooie oude gebouwen worden afgewisseld met vreselijke moderne en lelijke gebouwen. Ook de haven is treurig en om het plaatje compleet te maken staat er kermis op de parkeerplaats naast de haven. De hele dag dus vreselijke en harde muziek gecombineerd met de gebruikelijke ‘ Come on come on’ en tjop tjop tjop’ en verder onverstaanbare, vast als opzwepend bedoelde, Franse teksten. De fransen zijn nog steeds niet vriendelijk en spreken ook nog steeds geen Engels. We willen weg en snel ook maar er staat geen gunstige wind. De wind is vrij hard en komt uit het zuiden terwijl wij juist naar het zuiden willen. Na 2 dagen valt de wind weg en besluiten we dan maar zonder wind het kanaal over te steken naar Engeland om daar de zuidkust te volgen richting Plymouth. We hebben prachtige verhalen gehoord over de Zuidkust en we willen deze route graag varen.

De prachtige zuidkust van Engeland.

Omdat we uiteindelijk de golf van Biskaje willen overvaren en we al redelijk laat zijn in het seizoen voelen we toch wat druk om snel naar het zuiden te varen. Graag hadden we af en toe in een van de prachtige Engelse plaatsjes aangelegd maar omdat we op tijd in Spanje willen zijn besluiten we bij gebrek aan wind in 2,5 dagen op de motor naar Plymouth door te varen.

Dat van de golf van Biskaje zal ik even uitleggen: De golf van Biskaje is een berucht stuk zee waar vaak veel wind is en waar enorme hoeveelheden water vanaf de 4000 meter diepe Atlantische oceaan naar enkele tientallen meters diepte worden gedreven. Hierdoor kan het erg onrustig zijn met veel golven. Omdat het weer vanaf midden september vaak slecht wordt op de golf is het voor zeilers aan te raden om dit stuk te doen voor midden september. Nu willen wij niet zomaar de golf van Biskaje overvaren, daar willen we een goed ‘weer gat’ voor uitkiezen. We vertrekken pas als er een aantal dagen stabiel weer te verwachten is, met niet te veel wind en wind uit de goede richting. We hebben verhalen gehoord van mensen die wel eens weken moesten wachten op de juiste omstandigheden. Dat eventuele wachten willen we dus doen in Plymouth.

Na 2 dagen en 2 nachten voornamelijk op de motor varen komen we uiteindelijk aan in Plymouth. Plymouth is een prachtig stadje aan een even zo prachtige baai. Aankomen was een feest en moe en voldaan storten wij ons om half 10 ’s ochtends op een enorme hamburger waarna we de rest van de dag voornamelijk rusten en slapen. De stad bekijken hoeft nog niet want daar hebben we straks waarschijnlijk tijd genoeg voor.

De volgende dag besluiten we toch eerst wat klussen uit te voeren. Omdat het hebben van een goed werkende marifoon toch wel essentieel is krijgt het vervangen van de marifoon antenne prioriteit. Omdat Bert hoogtevrees heeft ben ik degene die de mast in moet, niet de meest logische keuze aangezien ik veel zwaarder ben en ook nog eens niet zo handig. Maar goed ik lijn mezelf aan de mast en Bert takelt mij omhoog. Op 18 meter hoogte hangend aan een touw in een zogenaamd bootsmanstoeltje vervang ik de antenne. Ik moet oppassen dat ik geen gereedschap laat vallen, want die zou met die snelheid dwars door het dek vallen, en ik moet me concentreren op moertjes, boutjes en aansluitingen die mij niet bekend voorkomen. Ondertussen doen de 2 banden tussen mijn benen en de zwaartekracht zijn werk en moet ik mij in bochten wringen om er voor te zorgen dat ik ooit nog kinderen kan krijgen. Tegen mijn eigen verwachtingen in lukt het. Grote blij! Een week later zal blijken dat we ook de antenne kabel in de mast moeten vervangen wat betekend dat ik dit kunstje nog een keer mag vertonen.

Die avond lijkt het er op dat we het einde van de week al kunnen vertrekken omdat er een paar dagen mooi weer aan zit te komen. We vertrekken dus zonder veel van Engeland te zien maar blij dat we snel de Golf van Biskaje over kunnen steken!

 

 

30 Comments

  1. Nico Tamis

    Leuk verhaal mannen
    Liggen jullie nu in A Coruna?
    Ik zie op marinetraffic een panta rhei in A Coruna.

  2. Kitty Geertman

    GROTE BLIJ!! Tuurlijk kan jij dat lieve Joor!!!! Boxboxtjoptjop! 👊🏻
    En for the record: ook hier grote blij om weer zo’n fijn stukkie te lezen!

    1. Joris

      Dank Vincent. Jammer dat we jou grote dag hebben moeten missen! Ik hoorde dat het prachtig was!! Gefeliciteerd nogmaals!

  3. Ad Remkes

    Geweldig mannen eindelijk wat leesvoer prachtig dat jullie dit ondernemen heul veul plezier en ben benieuwd wat jullie allemaal meegaan maken

  4. Richard Stolk

    Super leuk om te lezen!! Wat een mooi avontuur zeg!! Nu al!! Heel veel plezier, behouden vaart en ik kijk uit naar het volgende verhaal! X

  5. Egbert en Wilma

    Wat een lef mannen. Genieten mee van jullie avontuur. Zo jammer dat ik geen balletjes en konijn mee kon geen. Dikke zoen van ons beiden.

  6. Madelon

    Mooie blog om te lezen, prachtige foto’s om te zien en een heerlijk begin van in het buitenland zeilen. Genietze!

  7. Gijsje

    Bert, sinds wanneer heb je hoogtevrees???
    Nu snap ik waarom Hans vroeger alleen in de achtbaan ging.
    Mooi verhaal, liefs, mamma.

  8. Gerrit Kouwenhoven

    “De fransen zijn nog steeds niet vriendelijk en spreken ook nog steeds geen Engels”. Klopt allebei (hoewel het laatste steeds minder) Allebei is op te lossen door Frans met ze te praten, dan zijn ze ook vriendelijk. Verder een prachtig verhaal mannen, vooral die mast, dat zou mijn hobby ook niet zijn. En de golf van Biskaje is bij ons allemaal bekend, omdat Sinterklaas er ook altijd over klaagde bij aankomst. Hou vol en ik hoop dat je ook nog goeie wind krijgt en niet op de motor hoeft te varen.

  9. Anoniem

    Een echt stoere mannenverhaal om jaloers op te zijn. Goed dat jullie de zaak goed overdenken. Goede voorbereiding is het halve werk de wind doet dan de rest. Hebben jullie al vis gevangen. De Here is jullie nabij. Ga met God dan ga je goed. Groeten uit reeuwijk van fransdeBruin.

  10. Joram van Doorn

    Haha, te gek mannen. Wat een avontuur. Geniet ze. En Joris, zolang je na een Knik in de schoot, de schoot weer normaal kunt aantrekken, ligt een eventuele kinderwens nog steeds in verschiet😉.

    1. Joris

      Klopt! Maar als je dan nog eens de fokgaffel reeft dan moet je ook niet verwachten dat mijn koers daarin nog veranderd..

  11. José

    Mooi verhaal lieve mannen! Heerlijk om te lezen en met jullie mee te leven! Het zijn nu al mooie avonturen! En zo stoer Joris, reparaties uitvoeren op zo’n hoogte, wie had dat ooit gedacht😄. Liefs en knuffels voor jullie allebei! Liefs mama /José

  12. Angeline Akker

    Wat een heerlijk verhaal om te lezen! Alsof ik er zelf bij ben. Mede door de mooie foto’s. Ik geniet met jullie mee. Dank jullie wel. En wat een talent om te schrijven, dat belooft nog wat.! Ja, wat een ervaringen en belevenissen. Zo gewoon lekker doorvaren, mijl voor mijl. Knuffel en behouden vaart

  13. Christa

    Es ist herrlich auf diese Weise eure Reise zu verfolgen. Toller Bericht und schöne Fotos. Weiter alles Gute für Euch. Liebe Grüße

  14. Saskia

    Lieve zeehelden, Robbie en ik zijn altijd blij iets van jullie te ontvangen en met veel plezier lezen we elkaar, om de beurt, de stoere verhalen voor, geen boek kan eraan tippen. Leuk leuk! En Jopie stiekem erg gelachen om jou in de mast.. maar echt heel dapper! Liefs Robbie en Sas

  15. René Broer

    NU al een thriller, dit verslag !
    Goed zeilweer toegewenst en ik kijk uit naar jullie volgende blog 🙂

  16. Vera

    Wat is er mis met een goed geplaatste ‘tjop tjop tjop’ Joris?!:p Maar het allermooiste nog is dat je moeder niet wist dat je hoogtevrees had, Bert (hier moet zo’n smiley komen die huilt van het lachen). Als jullie nou in plaats van die baai over te steken lekker de Franse kust waren af gegaan dan had je wat mooiere plaatsjes gezien en wat meer Frans geleerd;) Top verhaal heren! Bisou

  17. Anoniem

    Lieve Joris en Bert, Wat een verhaal en dat is nog maar het begin! Jou zo in die mast zien hangen, ik vind het stoer!!! (Daar kan een mars halen niet tegenop lieverd!!) wat ons betreft, wachten op het volgende spannende verhaal met mooie foto’s erbij en voor jullie een mooie en behouden vaart!!! B. & W.

  18. Jeroen

    Wow, wat een goed verhaal! Had bijna mn station gemist toen ik ah lezen was id trein. Gaaf mannen, godspeed

  19. Remco Boerma

    Hey Bert,
    Het is puur toevallig dat ik via linked in opeens globetrotter bij jouw naam zie staan.
    Na even gegoogeld te hebben ben ik op deze site terrecht gekomen, lijkt erop dat ik alles vanaf vertrek Nederland volgen kan.
    Wens jullie een hele goede reis en natuurlijk onwijs genieten !

    Na Rob ( met ook een Bavaria, onderweg naar de Middellandse zee) kan ik natuurlijk niet meer achter blijven.
    Mijn gedachte zou ook zijn; neeej, geen bavaria. Momenteel een Victoire, maar te klein voor dergelijke reizen.
    Eens zien waar ik ooit mee vertrek.

    1. Bert

      Hoi Remco,

      Wat leuk dat je de site gevonden hebt! Ik vertel nog vaak ons stoere verhaal, waarin wij met 47 knopen wind op de Noordzee zeilden. En dan vooral dat wij de fok wisselden en jij in een golf volledig onder water verdween!

      Ze zeggen altijd dat de beste boot om te vertrekken de boot is die je nu hebt. Het is dus toch een Victoire geworden? De 1200 waar je toen van droomde? Ik ben benieuwd! We hebben gisteren weer vertrekkers in A Coruña uitgezwaaid. Zij hebben ook een Victoire 1200.

      Heb je enig idee waar Rob zich nu bevindt? Of de bootnaam of mmsi? Ik zou het wel leuk vinden om met hem in contact te komen. Heb z’n gegevens niet meer denk ik. Zal eens door m’n emails spitten.

      Groetjes,
      Bert

  20. Anoniem

    Trots op jullie
    Ben blij dat jullie nu de golf van Biskaje voorbij zijn.
    Mooi verhaal leest als een thriller en jullie hebben nog niet alles verteld !
    We hebben geboekt dus we zien jullie op la Comera.
    Maar zien ook uit naar het vervolg verhaal
    liefs Jos en Marja

  21. Albert Bakelaar

    Beste mannen,
    na al die tegenslagen in het begin kwam er een omkeer toen jullie bij de havenmond van Rotterdam kwamen. Ik heb al de tijd al; gedacht, waarom niet gelijk uit ‘ s-werelds mooiste/grootste havenstad vertrokken?
    Wat een moed om in zo’n hoge mast te klimmen.
    Dat geeft wel hoop voor de reis en de te verwachten ontberingen.
    Een goed vervolg van de reis toegewenst!

    PS
    Bert, niet even gedacht om koffie te gaan drinken toen Joris daar boven hing?

    Albert & Judith Bakelaar

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *