Portugal deel II

Portugal deel II

Nadat Joris Paul had afgezet, hebben we het anker opgetrokken om weer verder te varen. We wisten nog niet echt in welke plaats we zouden eindigen. Dat zouden we aan het einde van de dag wel zien. Het was mooi weer en er stond genoeg wind om de hele dag lekker te zeilen. Het ging voorspoedig en aan het einde van de dag lagen we dan ook in Lagos. Uiteindelijk niet geheel toevallig, want we hadden die middag contact gehad met de Mar Jolie. Zij lagen in Lagos en zouden de volgende dag verder gaan. Het leek ons erg gezellig om nog even met ze te borrelen, dus was de bestemming snel gekozen. Nadat we Lagos in het donker aanliepen, wat best uitdagend is vanwege alle vissers, hoorden we Frank, Astrid en hun dochters al roepen. Altijd leuk om bekende stemmen te horen als je ergens aankomt! Niet lang nadat we aan de meldsteiger hadden aangelegd, zaten we met z’n zessen te borrelen in onze kuip. Erg gezellig!

De volgende dag zagen we Lagos in al haar glorie. Of eigenlijk; een Portugese stad zonder glorie. Het was gemaakt voor toerisme. Overal stonden kleine standjes waar je excursies kon boeken. Grottentochten, Haaivissen, Kanoën, zeilen, etc. Veel te duur en gericht op het massatoerisme. Het is best gek als we ons bedenken dat wij ook toeristen zijn, maar wij geloven toch graag op een hele andere manier. Voor mij betekent dat bijvoorbeeld dat ik de sfeer wil proeven. Ik wil niet mee op een excursie die gemaakt is. Ervaar je dan het werkelijke Portugal, of ervaar je dan dat stukje wat gemaakt is om jou te laten zien wat je wilt zien? Ik geef toe; wij zien voornamelijk ook allen maar de gebieden rond havens en weten vrij weinig van wat er verder speelt, en we hebben het geluk dat we zelf een boot hebben. Veel excursies zijn namelijk gericht op watersport. Maar ik geloof graag dat ik de beste momenten tot nu toe heb beleeft met echte mensen in echte situaties. Zonder foldertje of toegangskaartje.

Na Lagos hadden we dus ook weer zin om verder te gaan. We gingen door naar Portimão. Een leuk ankerbaaitje, tussen Lagos en Faro. Dit was echt een heerlijke plek. Vooral heel comfortabel, omdat we naast het strand lagen met barretjes en restaurants. En misschien nog wel meer omdat we er frikadellen speciaal konden eten! En die gingen er best in! Soms kan slecht Hollands voedsel zo lekker zijn. We hebben een paar dagen doorgebracht in deze baai, om vervolgens te vertrekken richting Faro, of het naastgelegen Olhão. We hadden in de pilot (soort reisgids voor zeilers) gelezen dat het een mooi gebied was om te ankeren. Dit plan werd echter verstoord door een scheurtje in ons zeil. Het scheurtje was hiervoor nog een gaatje en werd dus erger. Daarom wilde we het zo snel mogelijk laten maken. Ook omdat we snel naar Marokko zouden gaan oversteken en niet goed wisten hoe de faciliteiten daar zouden zijn. Gelukkig lazen we in de pilot dat er erg goede faciliteiten waren in Vilamoura. En dat lag zo’n 20 mijl voor Faro.

Frikadellen speciaal!

Toen we om vijf uur ’s middags aankwamen in Vilamoura, zijn we direct naar de zeilmaker gegaan. We verwachtten dat het antwoord “mañana mañana” zou zijn en het dus nog wel even kon gaan duren, maar niets bleek minder waar. De vriendelijke man vertelde ons dat ze tot zes uur open zouden zijn en dat ze de reparatie de volgende dag zouden uitvoeren, als we het zeil nog voor zessen bij hun konden brengen. En of we hulp nodig hadden om het van de boot te halen. Super vriendelijk! Na een kwartiertje (we raken geoefend) lag het zeil bij de zeilmaker. Omdat het zeil toch onder handen genomen zou worden, vroegen we of ze gelijk wat extra verstevigingen aan konden brengen. Hij vertelde ons dat de reparatie en verstevigingen in totaal 300 EUR zouden kosten. Weer een hoop geld, maar nodig. Uiteindelijk duurde het toch nog drie dagen, omdat de naaimachine kapot ging en ze nog meer scheurtjes in het zeil vonden. Maar ondanks al het meerwerk van de overige scheurtjes, bleef het bedrag hetzelfde. Daarnaast kregen we er nog een reparatieset bij, zonder dat het bedrag wijzigde. Het was een man van z’n woord en hij hield zich aan zijn afspraak. Ik denk dat we hier in Nederland best wat van kunnen leren. Deze zeilmaker had makkelijk meer geld kunnen vragen, maar hij begreep dat wij op een budget reizen en wilde zich aan zijn afspraak houden. Hij vond het blijkbaar belangrijker om ons weer op weg te helpen, dan meer geld te verdienen.

Zeilreparaties in Vilamoura

Met de reparatie waren wij weer klaar om verder te gaan. Op naar Faro/Olhão. En met opstappers zelfs! De avond voor vertrek hadden we een Iers stel leren kennen in de Ierse kroeg. Zij genoten van onze verhalen van de reis, maar gaven toe nog nooit gezeild te hebben. Dat was voor ons natuurlijk makkelijk op te lossen. We hadden de volgende dag 20 mijl voor de boeg en zij geld voor een taxi terug. De volgende morgen stonden ze dan ook, samen met haar vader, op de steiger te wachten. Klaar om voor de eerste keer in hun leven op een zeilboot te stappen. Met de drie opstappers aan boord genoten we van een heerlijke dag zeilen. Het was een mooie tocht, waarbij ze om de beurt aan het roer stonden. Het is altijd fijn als we een stukje van onze reis kunnen delen met anderen. Zeker als je ziet dat opstappers het ook nog eens zo leuk vinden! Het is mooi om soms te beseffen dat de dingen die wij nu gewoon vinden, stiekem nog best wel bijzonder zijn.

Onze Ierse opstappers

In Olhão stapten de opstappers af en maakte wij kennis met Tom en Heidi van de Shalom. We hadden al vaker over ze gelezen en filmpjes van ze gezien en waren dan ook erg benieuwd. De meeste vertrekkers zijn een stuk ouder dan wij, of varen als gezin. Stuk voor stuk vriendelijke mensen, maar (uitzonderingen daargelaten) voor ons soms wel wat moeilijker om ons mee te identificeren. Daarom is het leuk als je andere boten met jongeren tegenkomt. Dat klopt; ik reken ons onder de jongeren. Het contact met de Shalom was dan ook al snel gemaakt en het klikte gelijk goed. Van goede gesprekken aan tafel, tot samen sleutelen aan de motor. Op een of andere manier verbind zo’n reis heel makkelijk. Zeker als je dan ook nog eens een goede klik hebt. Wanneer heb je de buurman in Nederland voor het laatst geholpen, toen je zag dat hij zijn fiets aan het repareren was? Wanneer heb je de buurman voor het laatst gevraagd om hulp, toen je zelf aan het klussen was? In een dorp wellicht wat vaker, maar in de stad gebeurd dat niet zo veel. Misschien is de vertrekkerswereld ook wel gewoon een klein, drijvend dorp. Iedereen is in voor een praatje, helpt elkaar waar nodig en is niet bang om hulp te vragen. Best bijzonder. Tegelijkertijd is het ook heel makkelijk om je comfortabel te gaan voelen in het oppervlakkige van de levensstijl. Daarom des te leuker als je dus anderen tegenkomt waarmee je nog een extra klik hebt. En die klik met de Shalom was er. Al snel zaten we lekker met z’n vieren te eten in Olhão. Een paar biertjes en goede gesprekken later was het duidelijk dat we nog vaker met Tom en Heidi zouden optrekken.

We zouden nog een paar dagen blijven, totdat het weer tijd was om door te gaan. Er zijn zoveel momenten waarop je de tijd stil wilt zetten en nog even wilt genieten van waar je bent, maar reizen is ook afscheid nemen. We namen dus afscheid, maar keken uit naar de volgende bestemming. Marokko, we komen eraan!

9 Comments

  1. Gerrit Kouwenhoven

    Ja, ja, vitten op de toeristenindustrie, maar wel frikadellen speciaal eten. Nou ja, het zij je gegund.

  2. Jos

    Gelukkig weer een vervolg. Heb er lang naar uitgekeken. Wat fijn dat die sfeer op het water zo goed is en dat jullie elkaar helpen.
    Mooi verhaal en voor mij spannend genoeg.
    Bedankt
    Marja en Jos

  3. Gijsje

    Lieve Bert en Joris.
    Fijn om weer zo’n mooi verhaal van jullie te lezen.
    Iedereen aan boord wens ik Shalom.
    Mamma.

  4. José Stolk

    Zeker fijn verhaal weer, wat een heerlijke reis maken jullie! Liefs voor jullie allebei! Mama / José

  5. Ad Remkes

    Hoi Bert en Joris,
    Ik blijf het geweldig vinden wat jullie allemaal mee maken .
    Ik wens jullie alvast een geweldige Kerstdagen en een 2018 toe want ik weet niet wanneer jullie weer wat schrijven .
    Een behouden vaart en genieten met wat jullie meemaken .

  6. Christa

    Ganz gewaltig und herrlich zu lesen! Vielen Dank für die Berichterstattung. Alles Gute für den kommenden großen Törn über den Atlantic. Macht es gut! Liebe Grüße und alles Gute für den Rest des Jahres. Weihnachten auf See! Liebe Grüße von Christa 🌍😎

  7. Rosa

    Mooi om weer van jullie te lezen! En allemaal herkenbare plekjes van Portugal waar ik vaker ben geweest..ik houd van dat land. Fijn dat jullie zo genieten van alles…ik kijk uit naar jullie volgende verhaal. Kusss Roos

  8. Ria

    Oh ja, er is altijd wel een buurvrouw die je blij kunt maken met hulp. Hoeft geen buurman te zijn.
    Wat hebben jullie het naar de zin. Genieten in alle opzichten. Houden zo.
    Ik kijk uit naar het volgende verslag.

  9. Albert Bakelaar

    Beste mensen,
    Lagos? Ik dacht, die zijn behoorlijk de weg kwijt! Blijkt een plaats in Portugal te zijn. Jullie reis is alleen al goed voor mijn topografie.
    Ik ben niet jaloers aangelegd, maarre … jullie maken er wel iets bijzonders van. Had ik mijn zeilboot nog maar niet verkocht …
    Albert

Laat een reactie achter op Ad Remkes Reactie annuleren

Your email address will not be published. Required fields are marked *