Marokko

Marokko

Na een zware tocht hebben we echt even de tijd nodig om bij te komen. Gelukkig kwamen we in de loop van de ochtend Rabat in varen en hebben we de hele dag de tijd, tijd die we nodig hebben om in te klaren. We zijn voor het eerst uit de Europese Unie dus vanaf nu is inklaren een ding. Zeker in Marokko. We worden kundig door de havenloods naar een steiger geloodst waar we samen met de 3 andere schepen waarmee we hebben overgestoken, wachten op de autoriteiten en de bureaucratische mallemolen. Als de douane, de politie en andere mannen in uniform aan boord komen beginnen we aan het invullen van de formulieren. Veel formulieren moeten dubbel want elke instantie heeft zijn eigen formulier waarin dezelfde dingen gevraagd worden. In Marokko blijken drones verboden dus die moeten we bij de douane achterlaten. Die krijgen we terug als we het land weer verlaten. Uiteindelijk mogen we verder varen naar de haven waar wij een mooie plek toegewezen hebben gekregen. Het is een hele mooie en luxe haven. Geen hekken met sleutels of pasjes zoals in andere havens maar vrij toegankelijke steigers vanaf een mooie boulevard. Toch is deze haven beter beveiligd dan andere omdat dit de Royal Marina is. De koning van Marokko heeft hier 1 steiger met daaraan een aantal speedboten dus wemelt het hier van de beveiligers. Niemand kan ongezien een steiger oplopen.

In de haven worden we enthousiast begroet door de jongens van Jan Water. Zij brengen ons even later naar een prima restaurant waar we samen met hen en de bemanning van de Incentive, Shalom en Aliante ultiem genieten van een goede maaltijd. De volgende dagen bewonderen we de prachtige en diverse stad Rabat. Een deel is zeer modern met prachtige gebouwen, mooie restaurants en gezellige barretjes. Een klein stukje verder bevindt zich de oude souk en de Medina waar het lijkt of de tijd heeft stilgestaan. Drukke straatjes, veel marktkraampjes, eten op straat en heel veel rotzooi. Woorden schieten tekort als ik de geuren, kleuren en indrukken zou willen omschrijven.

Na een paar dagen besluiten we een roadtrip te maken door het binnenland. De lieve mensen van de 4 andere boten waren een dag eerder al vertrokken en wij reizen ze achterna om hen in de prachtige plaats Fes weer te ontmoeten. We slapen in een authentiek Marokkaans huis met in het midden een binnenplaats waar de slaapkamers op uitkijken. Die avond en de volgende dag slenteren we door de smalle straatjes van de oude Souks van Fes. Ook hier een enorme hoeveelheid aan indrukken. Zo mooi! Ook bezoeken we de wereldberoemde leerlooierijen. De stank is onbeschrijfelijk en het is ongelofelijk dat er mensen zijn die hier elke dag in werken.

Leerlooierij van Fes

De volgende dag gaan onze vrienden naar een resort in de buurt van beroemde watervallen in het Atlasgebergte en besluiten wij dat wij liever zonder plannen het land door gaan reizen met als bestemming Marrakech. Hier kunnen wij het snelst komen via de snelweg maar dat is natuurlijk een stuk minder leuk. Daarom rijden wij het Atlasgebergte in en zien wel waar we uit gaan komen. We rijden over prachtige toppen en door nog mooiere dalen en komen door dorpjes waar zelden een toerist komt.

Roadtrip door het Atlas gebergte

Tijdens de trip lunchen we in restaurantjes waar de geit of het lam, net geslacht, op zijn kop voor de deur hangt met daarnaast de bbq. De vraag is niet wat we willen eten, de vraag is hoeveel. Het vlees wordt ter plekke gehakt en gesneden en de smaak is verrukkelijk.

Waar gaan we eten?

Als we aan de andere kant van het Atlasgebergte komen zien we de woestijn. Indrukwekkende lege vlaktes en achter ons de bergen. We slapen in een hotel midden in een stad in de woestijn. De volgende dag rijden we weer het Atlasgebergte over in de richting van Marrakesh. Onderweg rijden we een dorp in waar een markt staat, we zijn nieuwsgierig en stoppen. We worden aangestaard, ons is duidelijk dat hier niet veel vreemdelingen komen. Soms krijgen we een vriendelijke glimlach maar soms ook een ietwat vijandige blik. Foto’s maken wordt door de meesten niet op prijs gesteld. Zeker de vrouwen willen niet op de foto. De meeste foto’s maak ik stiekem uit de losse pols als niemand kijkt. Achter de meeste kraampjes staan ezels, het vervoermiddel van de te koop gestelde kruiden, kleden, stoffen, groente, vijgen, dadels maar ook veel dingen die we niet kunnen duiden. Ook kip wordt verkocht maar niet op de manier die wij gewend zijn. Als klant wijs je de nog levende kip aan, die wordt waar je bijstaat onthoofd en van veren ontdaan.

Markt in het Atlasgebergte

Als we aan het eind van de dag in Marrakech aankomen zijn we moe. Die vermoeidheid verdwijnt snel bij overrompelende indrukken van deze mooie stad. We beginnen de avond op het beroemde Djemaa el Fna plein. Straatmuzikanten, artiesten, stalletjes, mensen die iets willen verkopen, kunst maken, geuren, kleuren, geluiden, overweldigende indrukken. Achter het plein bevinden zich ontelbare straatjes van de souks van Marrakech waar wij genieten van het verdwalen.

Terug in de haven van Rabat blijkt dat de orkaan die over de Atlantische oceaan huisveste flinke golven heeft veroorzaakt. Wij kiezen ervoor om rustiger water af te wachten. Hierdoor komt ons bezoek per boot aan La Gomera (één van de Canarische eilanden) tijdens de vakantie van mijn vader en zijn vriendin te vervallen. Even later sluit zelfs de haven van Rabat door de golven en hebben we geen keus meer. Ik besluit een ticket te boeken naar La Gomera om dan mijn vader en zijn vriendin maar per vliegtuig op te zoeken. Terwijl ik een paar dagen geniet op La Gomera vermaakt Bert zich in Rabat.

11 Comments

  1. Christa

    Wieder ein sehr schöner Bericht. Es macht sehr viel Freude eure große Reise zu verfolgen. Vielen Dank! Liebe Grüße von Christa 😍

  2. Angeline

    Dank, danK! Wat fijn om door jullie woorden en plaatjes mee te mogen genieten van wat jullie beleven. Het is reis-lust-opwekkend. Jullie doen het, ik droom. Wat een inrukken en ervaringen. Jullie zintuigen maken overuren. Bert en Joris, samen sterk om deze tocht te maken. Ik kijk uit naar het volgende verslag….😘

  3. Gerrit Kouwenhoven

    Geweldige ervaringen weer. In ons middeleeuwse Nederlandje waren de schoenkuipen, leerkuipen, looierskuipen of hoe ze ook genoemd werden altijd buiten de stadsmuren. Niet voor niets.

  4. Ria

    Ik kan niet wachten op het volgend verslag. Wat een belevenis allemaal. Voor de rest van jullie leven genoeg herinneringen. Geweldig.

  5. Amina

    Wat leuk om te lezen Joor. Komisch hoe je bepaalde ervaringen omschrijft… een kip die onthoofd word klinkt zo ernstig dat is het natuur Joor. Het is super leuk om jullie ervaring tijdens de wereldreis te kunnen volgen. Heel veel plezier en geniet ervan😘.

  6. Jos van der Heijden

    Mooie beschrijving en foto’s van belevenissen in kleurrijke cultuur !
    Het blijft genieten dus we kijken uit naar het vervolg.

  7. Willem Jansen

    Leuk om een en ander te lezen, als zeiler doe ik het jullie niet na, hou het wel bij de Friese Meren en Wadden!
    Veel succes en comfortabel zeil weer toegewenst voor het vervolg van de uitdaging.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *